تبلیغات
تلألو - به انگیزه پایان سریال سعید آقاخانی
تلألو
تلویزیون،سینما و كمی عشق

 

بدرقه «خوش‌نشین‌ها»

 

 

سریال «خوش‌نشین‌ها» سرانجام پس از چند ماه مراحل تولید فشرده و زحمات یك

 

 گروه چند ده نفری به پایان خود رسید و با آنتن خداحافظی كرد. مجموعه‌ای كه

 

قطعاً، فاصله كوتاه تصویربرداری آن با زمان پخش و نگارش همزمان فیلمنامه به

 

عنوان یكی از مشكلات مألوف این سال‌های تلویزیون اضطراب دو چندانی را به

 

سازندگان تحمیل می‌كرد. از سویی تعدد لوكیشن‌ها (به ویژه خارجی‌ها) نیز، خود

 

روند تولید را با وقفه‌هایی معمول مواجه می‌كرد و فرصتی برای فراغ بال و اندیشه

 

لازم روی كیفیت پروژه را باقی نمی‌گذاشت.

 

با همه این اوصاف، خوش‌نشین‌ها محصولی نبود كه بینندگان با قاطعیت از آن ابراز

 

رضایت كنند و منتقدان آن را جدی بگیرند. چرا؟!

 

 

یك گروه امتحان پس داده از بازیگران طنز، پشتوانه مهمی برای سازندگان

 

«خوش‌نشین‌ها» بود تا هر گونه خلاءهای ناشی از ضعف فیلمنامه و كاستی‌های

 

كارگردان و نویسندگان را با هنر خود برطرف كنند. خصوصاً كه این بار در كنار علی

 

صادقی، مرجانه گلچین، مهران رجبی، امیر غفارمنش، سپند امیرسلیمانی و محمد

 

كاسبی، برای نخستین بار سیروس گرجستانی و حمید لولایی نیز زوجی كمدی را

 

تشكیل دادند. ضمن اینكه حلیمه سعیدی هم برای نسختین بار با چراغ سبز

 

گردانندگان سریال، در بداهه‌گویی وسعت عمل بیشتری پیدا كرده بود.

 

سعید آقاخانی در سومین سریالش پس از «عید امسال» و «زن بابا» (البته بدون در

 

نظر گرفتن مجموعه مشتركش با مهدی مظلومی یعنی «حبیب‌آقا»)، اگرچه همچنان

 

در كارگردانی، فردی به دنبال تجربه‌های جدید نشان می‌دهد، ولی ثابت كرد ابایی از

 

كار با انبوهی از چهره‌های كار كشته و صاحب سبك طنز و زیر یك سقف گرد

 

آوردن آنان و نیز رجوع به لوكیشن‌های فراوان ندارد. به خصوص كه زمان تولید

 

محدودی نیز در اختیارداشت. هر چند در این راه، بی‌تردید تجربه‌های تهیه‌كنندگان

 

حرفه‌ای مانند مهران مهام و ایرج محمدی بسیار برای او و گروهش راهگشا بوده

 

است. تهیه‌كنندگانی كه رضا عطاران تعدادی از بهترین آثار تلویزیونی‌اش را با آن دو

 

خلق كرد. گفتم كه آقاخانی، همچنان پس از چند بار پشت دوربین ایستادن و حتی

 

بازیگردانی، تجربه‌گرا به نظر می‌رسد. وضعیتی كه در ارزیابی كارنامه‌اش، چهره‌ای

 

سردرگم از او به نمایش می‌گذارد. اگر در سریال «زن‌بابا»، آقاخانی متأثر از عطاران و

 

سریال‌های او چون «متهم گریخت» و «بزنگاه» عمل می‌كند، حالا در خوش‌نشین‌ها

 

و پس از همكاری اخیرش با سیروس مقدم در مجموعه نوروزی «چاردیواری» (در

 

مقام بازیگردان و بازیگر)، گاه و بیگاه به تقلید از دكوپاژ و میزانسن‌های او می‌پردازد.

 

در این زمینه حتی می‌توان نحوه استفاده از موسیقی را نیز شاهد مثال آورد كه به

 

شدت با لحظاتی از سریال مقدم شباهت دارد.

 

انتخاب و چینش بازیگران نیز در نگاه نخست، توسل بی‌چون و چرا به خلاقیت‌های

 

فردی و بداهه‌پردازی‌‌های شخصی آنان برای طی كردن نیمی از راه است و نشانی از

 

ریسك‌پذیری ندارد. اگر تیم صادقی، گرجستانی، سعیدی و ... بارها جواب داده و

 

مردم را خندانده، پس لابد با چند تغییر جزئی هنوز می‌توان اجازه تكرار آن را

 

داشت. فرضیه‌ای كه عامل اصلی شكست فاحش كمدی‌های ماه‌های گذشته سینما

 

ارزیابی می‌شود. (جالب است بدانید مهران غفوریان نیز قرار بوده در این تركیب جای

 

بگیرد!)

 

اگر نویسندگان خوش‌نشین‌ها مثلاً كاراكتر دانیال (علی صادقی) و ماجرای

 

كارشكنی‌های پدرزن را (این بار با مهران رجبی) از متن قبلی  خودشان در «زن

 

بابا»، باز تولید و كپی می‌كنند و اساس شكل‌گیری طنز اغلب موقعیت‌ها را به دوش

 

توانایی‌های بازیگران می‌گذارند، به طبع نباید زیاد به نتیجه خوش‌‌بین بود.

 

اینكه خودمان را در پس توجیه «صرفاً طنز نبودن سریال» و «مفاهیم اجتماعی و

 

انسانی» پنهان كنیم نیز راه‌حل نخ‌نمایی است. سریال طنز باید بخنداند. اگر بخت با

 

«خانه به دوش» عطاران یا «پاورچین» مهران مدیری یار می‌شود، بی‌شك اتفاقی

 

نیست. این، جزئیات فكر شده در تمام اجزا تولید از فیلمنامه گرفته تا بازیگران

 

هستند كه حاصل كار را دلچسب و دیدنی می‌كنند.

 

حلیمه سعیدی یا علی صادقی تا چند قسمت بدون شخصیت‌پردازی و ریزه‌كاری‌های

 

فیلمنامه دوام می‌آورند و خنده می‌سازند، اما طولی نمی‌كشد كه بنای اتكا به

 

«مزه‌پرانی»های آنان كاملاً فرو می‌پاشد. «خاله قزی» مگر تا چند قسمت می‌تواند

 

قضیه «ریلكس بودن» یا «فیلیپینی زدن» را تكرار كند و همین طور علی صادقی،

 

حالا با هر نامی كه در داستان دارد!

 

خوش‌نشین‌ها اگر چه به دلیل نیاز وافر كنونی جامعه به شادی، در مقطع مناسبی

 

روی آنتن رفت و این، شایسته تقدیر است، با این وجود، غیر از نقاط مثبتی چون

 

بازی خوب گلچین و چند موردی كه در آغاز مطلب آمد، امتیازی نداشت. مشكلی كه

 

با گذر زمان، به قیمت از یاد رفتن و محو شدن سریال با تمام حاشیه‌هایش خواهد

 

شد.

 

 




برچسب ها: tv،
نوشته شده در تاریخ سه شنبه 16 آذر 1389 توسط هادی داداشی