تبلیغات
تلألو - یادداشت
تلألو
تلویزیون،سینما و كمی عشق

...وقتی فردوسی پور شمشیر را از رو می بندد!

هادی داداشی

-خبر حضور پژمان جمشیدی در«نود»این هفته، مشوق مضاعفی بود تا برنامه فردوسی پور را با هیچ بهانه ای از دست ندهیم. نتیجه گفت و گوی فوتبالیست سابق و بازیگر فعلی با مجری نود اما به جذابیت آنچه تصور می رفت از آب درنیامد. جمشیدی مشخصا با انگیزه بالا و سر خوشی از تعریف و تمجید های اخیر ناشی از بازی غافلگیر كننده اش در سریال«پژمان» روی صندلی مهمان نشسته بود. فردوسی پور هم كه در خلال صحبت روشن شد دوستی دیرینه با جمشیدی دارد و به قول خودش تنها فوتبالیستی بوده كه اوایل با او تماس داشته، برخلاف وعده احتمالی مبنی بر انجام گفت و گویی دوستانه، از همان ابتدا بنا را بر تمسخر گذاشت. مجری مسلط و محبوب، گویا همچنان پس از سال ها در مقابل كسانی كه فكر می كند سوژه مناسبی برای خنده گرفتن هستند و احتمالاً دیوار دفاعی كوتاهی دارند، شمشیر تیز شوخی هایش را از رو می بندد. معدود هستند آدم هایی كه فردوسی پور ترجیح می دهد كمتر وارد مجادله و بگو مگو با آنان شود و در مواجهه با این چنین چهره هایی دست به عصا حركت می كند. علی دایی و امیر قلعه نویی را می توان در دایره این افراد قرار داد كه فردوسی پور همواره مقابل آنان از جایگاه مجری - منتقد جسور پایین می آید و تبدیل به یك همراه می شود. گفت و گوی فردوسی پور با جمشیدی بر خلاف ذهنیت مجری، به گونه ای پیش نرفت كه مهمان گوشه رینگ، یكسره هدف شوخی های بعضاً بی پرده و جسارت آمیز قرار گیرد. پس از آنكه فردوسی پور همان اول نحوه خندیدن مهمانش را به طعنه،«هنری» خواند یا اشتباه سهوی او را، وجه شباهتش با كاراكتر سریال پژمان دانست(!)،جمشیدی بلافاصله هشدار داد كه امیدوار است یخش آب نشود. واكنشی كه فردوسی پور را تا حدودی در لاك دفاعی فرو برد و فیتیله به هجو كشیدن شخصیت طرف مقابل را پایین كشید. هر چند در ادامه جسته و گریخته مدرك تحصیلی جمشیدی را سوژه كرد، اما به هر حال تلاش داشت جمله هایش را در لفافه ای از «ما دوست هستیم» و «خانواده ای فرهنگی داری» تلطیف كند. فردوسی پور مقتدرترین مجری صداو سیما و به تعبیر خیلی ها، برنامه اش صدای عدالت در تلویزیون است و همین كیمیا بودن، نود را تبدیل به گزینه ای فراموش نشدنی و مؤثر كرده است، اما شاید بهتر باشد او گاهی احترام و اخلاق را قربانی جذابیت نكند.

-چهار قسمت«بچه های نسبتاً بد»روی آنتن رفته و تدوین و نحوه روایت غیر معمول آن كه متفاوت با اغلب مجموعه های ایرانی است، از همین الان مخاطبان را در لحظاتی سردرگم كرده. رفت و برگشت های زمانی ممتد بدون آنكه وجه تمایز بصری مشهودی میان آنها فاصله بیندازد، در صورت استمرار و توالی بیش از حد پیگیری قصه را از سوی بیننده با مشكل رو به رو می كند. بخصوص كه با شروع طوفانی قسمت اول سریال و ضربآهنگ تند آن، یكباره به دل قصه پرتاب شدیم و اطلاع رسانی خاصی درباره كاراكترها صورت نگرفته است. همین مسئله در روند شناخت آدم ها و نزدیك شدن به آنها خلل ایجاد می كند. جالب تر آنكه تشابه بازیگران این سریال با مجموعه«زمانه» حسن فتحی و حتی مشابهت نسبی مناسبات آنها نیز به ضرر بچه های نسبتاً بد در آمده است. مثلث حمید گودرزی، مهرانه مهین ترابی و آیدا فقیه زاده كه بار درام زمانه اغلب روی دوش آنان بود، به نظر می رسد حالا اینجا هم كاركرد مشابه ای یافته اند. درست همانطور كه در زمانه، آیدا فقیه زاده درگیر ماجرای عاشقانه با گودرزی بود و مهین ترابی میانه آندو را گرفته بود، در سریال سیروس مقدم نیز گویا وضع به همین منوال است. حالا باز جای شكرش باقی است حسین محجوب و پریناز ایزدیار در سریال روی آنتن شبكه یك حضور ندارند. دیگر حاشیه این سریال اعتراض پرستاران بیمارستان هاشمی نژاد تهران است. می شد حدس زد كه پرستاران با دیده اغماض از صحنه رشوه گرفتن سمانه پاكدل در نقش یك پرستار نخواهند گذشت. آخرین بار سال گذشته بود كه سر سریال «خداحافظ بچه»(منوچهر هادی)شاهد اعتراض مشابهی بودیم.




نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 1 آبان 1392 توسط هادی داداشی