تبلیغات
تلألو - یادداشتهای تلویزیونی
تلألو
تلویزیون،سینما و كمی عشق

 

ساعت‌تان را با تماشا و نمایش تنظیم كنید

  هادی داداشی

- شاید برای شما هم پیش آمده باشد كه وقتی هنگام زمان اعلام شده برای مشاهده برنامه مورد علاقه‌تان شبكه‌ای را انتخاب كرده، اما اغلب با تأخیر چندین دقیقه‌ای یا یكی- دو ساعته موفق به این كار شده‌اید. گهگاه هم كه بدون هیچ توضیحی اصلاً برنامه مورد نظر پخش نمی‌شود. در این صورت شما می‌مانید و وقتی كه صرف كلی پیام بازرگانی سطحی و بد ساخت یا پای برنامه غیردلخواهی هدر رفته است. چیزی كه از بی‌نظمی در چینش جدول پخش شبكه‌های داخلی نشأت می‌گیرد. دیوید مك كوئین در كتاب راهنمای شناخت تلویزیون در این باره می‌نویسد: «زمان‌بندی صحیح برای ایجاد عادت تماشای تلویزیون، یعنی پیدا كردن نقاط ثابت در ترتیب برنامه‌ها كه تماشاگر بتواند با آنها آشنا شود. اگر نیاز مخاطب، هر هفته در زمان مشخصی تأمین شود، برنامه‌ریزی و بودجه‌بندی تولید برنامه ساده‌تر و زمان پخش آگهی نیز به شكلی مطمئن‌ و منظم به آگهی‌دهندگان فروخته می‌شود». این نكته، یعنی اهمیت دادن به زمان‌بندی نه تنها به نفع تماشاگر و در واقع احترام به وقت اوست؛ ضمن آنكه از لحاظ مالی نیز در جذب و پخش آگهی به تلویزیون كمك می‌كند. در همین ایام عید امسال سریال‌ها و فیلم‌های شبكه‌ها، بین پنج دقیقه تا یك ربع و گاهی تا بیست دقیقه و بیشتر دیرتر از اوقات اعلام شده روی آنتن می‌رفتند. در چنین فرصتی مخاطبان یا باید به ناچار روی كانال مخصوصی سردرگم و منتظر می‌ماندند و یا اوایل برنامه را از دست می‌دادند. با این وجود دو شبكه تازه تأسیس تلویزیون، «نمایش» و «تماشا» رویه منظم و متفاوتی را از سایرین در پیش گرفته‌اند. بینندگان این شبكه‌ها حالا دیگر می‌دانند و اطمینان پیدا كرده‌اند كه رأس ساعت‌های مشخصی می‌توانند فیلم یا سریال منتخب خود را بدون هر گونه اتلاف وقت یا خلف وعده ببینند. شبكه نمایش سر ساعت‌های فرد و بدون آزار بیننده یك فیلم پخش می‌كند و شبكه تماشا نیز سر هر ساعت یك قسمت از مجموعه‌ای را روی آنتن می‌فرستد. زمان‌های مرده بین هر فیلم و سریال نیز با میان برنامه سرگرم‌كننده یا معرفی آثار بعدی پر می‌شود تا این نظم و توالی همیشه حاكم باشد. واقعاً آفرین!

- در سكانسی از یكی از زجرآورترین سریال‌های شبانه حال حاضر شبكه یك كاراكتر پسر در بیمارستان برای نامزد بستری شده‌اش آب پرتقال را از بسته‌بندی تتراپك داخل لیوان می‌ریخت و به او دلداری می‌داد كه نگران نباشد و فلان و بهمان. خلاصه مثلاً سازندگان صحنه‌ای احساسی را برای مردم تدارك دیده بودند. نكته جالب آنكه به سبك بر و بچه‌های «خنده‌بازار»، روی نام تجاری شركت تولید كننده آب میوه یك برچسب نچسب قرمزرنگ چسبانده بودند تا مبادا خدای نكرده تبلیغ رایگانی صورت گیرد. این دقت نظر موشكافانه واحد بازرگانی صدا و سیما روی چنین مسائلی -كه اگر در همه اجزا و اركان رسانه ملی وجود داشت همه چیز گل و بلبل می‌شد- موجب شده تا صحنه‌هایی نظیر آنچه توصیف كردم در آثار نمایشی روی آنتن كم نباشد. برنامه‌سازان هم در كنار همه الزامات هنری، این مهم را درنظر دارند تا پلان و سكانسی مشمول ممیزی نشود. حتماً نمونه‌هایی كه از دست سازندگان در رفته را دیده‌اید كه در پخش گرفتار شطرنجی یا بزرگ و كوچك شدن كادر و چه‌‌بسا حذف تصویر می‌شوند و منظره مضحكی را ایجاد می‌كنند. گرچه آنان كه رعایت می‌كنند نیز در سریال یا فیلمشان اتفاقات جالبی می‌افتد؛ مثلاً اگر نوشابه در تصویر باشد، هرگز برچسبی دورش نیست یا دیگر وسایل خانه جوری چیده شده‌اند كه مارك آنها به چشم نخورد. حال اگر قرار باشد یك فروشگاه، محل لوكیشن باشد كه ماجرا پیچیده‌تر هم می‌شود. این سخت‌گیری از سوی تلویزیون شاید چندان توفیری به حال سریال‌های آبكی نداشته باشد، اما بدون شك تأثیر ناشایستی روی آثار حرفه‌ای و ارزشمند می‌گذارد و حس جاری در روایت آنها را مخدوش می‌كند.

زمانی در همین تلویزیون مهران مدیری- كه مثل امروز این طور مغضوب نبود- در «نقطه‌چین» و «باغ مظفر» به اسم اسپانسر چنان سنگ تمامی برای بعضی شركت‌ها می‌گذاشت كه مسلمان نشنود، كافر نبیند! حالا اما مثلاً حسینی بای در گزارشی كه برای واحد مركزی خبر تهیه‌ می‌كند، در گفت‌وگو با یك دانشجو دستش را روی تی‌شرت دانشجوی مصاحبه شونده می‌گذارد تا به قول خودش تبلیغ نشود!

شنیده‌ام در هالیوود كمپانی‌های فیلمسازی خیلی آبرومندانه و بجا برای شركت‌های متمایل در فیلم‌هایشان تبلیغ می‌كنند و برند به نمایش می‌گذارند و در نهایت فهرست می‌دهند و در صورت توافق، هزینه‌اش را هم می‌گیرند. بد نیست تلویزیون ما هم كه مدت‌هاست با كمبود نقدینگی دست و پنجه نرم می‌كند، از پتانسیل بالای خود در این زمینه بهره بهتری ببرد. شاید از این طریق و با استفاده هنری و غیر شعاری از حامیان مالی در آثار نمایشی، شر خیلی از این آگهی‌های تجاری بی‌ربط و آماتوری از صدا و سیما كنده شود. قطعاً شركت‌ها و سازمان‌ها نیز به این شكل تبلیغ رضایت‌ بیشتری دارند و پول خود را برای انبوهی از تیزرهای عاری از ذوق و قریحه دور نمی‌ریزند.




نوشته شده در تاریخ دوشنبه 26 فروردین 1392 توسط هادی داداشی